Kiss-Teleki Rita versei:

Délibáb virtuális művészeti lap 2019. Hatodik évad/1. szám

Mosollyal

                                                                                    Benne volt a világ... az
                                                                                    egész világ a mosolyában.
                                                                                    Egy csepp fény, amit ha megláttam
                                                                                    tudtam, átrepül az égen, át az egészen...
                                                                                    és megérint valakit.
                                                                                    Békét mosolygott. A lyukakra foltot,
                                                                                    virágra szirmait,
                                                                                    és én kértem, hogy csak kicsit
                                                                                    adjon másnak, nekem maradjon,
                                                                                    ne a világnak.
                                                                                    Ez a tiéd, mondta egyszer,
                                                                                    - magaddal viheted...
                                                                                    és én versengtem a holddal,
                                                                                    szaladtam a beteg, sápadt mosollyal
                                                                                    és tudtam, nekem ezzel fizetett,
                                                                                    az utolsóval...

sorkoz

Ne nézz ide...

                                                                                    Ma egy kicsit... egy kicsit
                                                                                    ne nézz ide,
                                                                                    ezer darab hull... csak gurul,
                                                                                    néhány nagy remény,
                                                                                    és sok kicsike,
                                                                                    egy szó kellene; egy varázsige.
                                                                                    Ne nézz most rám,
                                                                                    számolj százig vagy ezerig,
                                                                                    én még kicsit illesztgetek...
                                                                                    itt egy darab... ott egy másik,
                                                                                    messze gurult, alig látszik.
                                                                                    Most egy kicsit ne nézz ide,
                                                                                    minden meglesz, el nem bújhat...
                                                                                    csak a semmiből kell összeraknom,
                                                                                    s újraálmodnom a múltat.

sorkoz

Bemutatkozó

1975-ben születtem, Bonyhádon, jelenleg Budapesten élek. A versek iránti vonzalmamat középiskolai tanárnőmnek köszönhetem, volt is akkoriban néhány versírási próbálkozásom, de felnőttként eltávolodtam az irodalomtól.
Azonban néhány éve, egy súlyos betegség következtében sok időt kényszerültem magammal tölteni. Ez idő alatt rengeteget tanultam türelemről, szeretetről, odaadásról. Éreztem, hogy a félelmeimet, fájdalmaimat ki kell írnom magamból. Írtam novellákat, kisregényt, végül mégiscsak a versírás szerelmese lettem. Verseim nemcsak a betegségemről, mint tabutémáról szólnak, a legszemélyesebb történeteimet dolgozom fel bennük.
Saját kötetem még nem jelent meg, de publikáltam már nyomtatott és elektronikus folyóiratban is, valamint verseim irodalmi antológiákban is szerepelnek.

sorkoz

lap tetejére